Niemand raakt uitgepraat over social media en over de grote uitdagingen om daar grip op te krijgen. Iedereen weet dat het anders is geworden en vast nog veel meer anders gaat worden. En dat je het dus zeker ook anders moet doen. Sommigen weten ook wat je moet doen. Maar de discussie en de actie blijven toch nog altijd een beetje hangen tussen de techniek, de creatieve toepassingen en de modellen.

Ook wij hebben natuurlijk leuke modellen en concepten die prima bruikbaar zijn in de dagelijkse praktijk. Hartstikke mooi, maar ik heb soms toch het gevoel dat we met z’n allen erg druk zijn om een vent van 98 in een Ferrari te leren rijden, terwijl hij alleen maar het huis uit gaat om boodschappen te doen aan het einde van de straat. Met andere woorden, we gebruiken social media als spannend nieuw middel om een saai oud doel na te streven: controle over reputatie.

Aan het eind van de dag worden de communicatiemensen nog altijd afgerekend op positieve of negatieve publiciteit. Alleen dan nu ook even online en realtime. Dus zorg ff voor nog wat meer controle door nog intensiever te volgen en vooral door nog effectiever te interveniëren.

Uiteindelijk gaat het ons en onze organisaties niet veel verder brengen als we vergeten te praten over de betekenis en implicaties van die socialmedia-ontwikkelingen. Bijvoorbeeld die van de veranderde verhoudingen tussen mensen en instituties. Bijvoorbeeld de verandering van het concept autoriteit. Bijvoorbeeld de veranderde hiërarchieën in publieke discussies. En de impact van metacommunicatie: de manier waarop je communiceert is belangrijker geworden voor je reputatie dan wat je te zeggen hebt.

Al die veranderingen zijn zo fundamenteel dat ze niet vragen om slimme socialmedia- ideeën, maar om een echt andere kijk op reputatiemanagement. Een concept dat minder gericht is op beheersing. Minder op krampachtige angst voor kritiek en ‘negatieve publiciteit’. Maar meer op een oprechte open relatie met je publiek. Interactie omdat het je opvatting is en niet als bandenplak. Misschien moeten we reputatiemanagement wel omdopen tot engagementmanagement. Als we niet in staat zijn om de mindset hierover in onze organisaties te veranderen dan eindigen veel socialmedia-Ferrari’s tegen een paal.

En volgens mij is er zo al heel wat kapitaal vernietigd.

Ferdinand Helmann is director bij Porter Novelli.



  • John Burger

    Als je toch tegen een paal moet eindigen, dan wel liever in een Ferrari. :-)

    Wat mij betreft is die verandering van relatie met publiek misschien wel fundamenteel, maar al gaande sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw. Succesvolle Public Relations in de 80s en 90s waren ook op dit inzicht gebaseerd.

    Wat mij betreft geven teveel auteurs blijk van de onuitgesproken aanname dat in deze tijd van social media we in een soort “eindtijd” van deze megatrend zouden leven. Dat is niet het geval. De wens is hier vader van de gedachte.

  • Fhelmann

    Helemaal eens dat die verandering al heel lang gaande is John. Al een hele tijd geleden inspireerde Hans Velu (toen communicatiebaas van de NMB) velen met zijn visie op ‘Vermaatschappelijking van organisaties’. Social media zijn hier denk ik zowel het gevolg als een uiterlijke versneller en uiteidelijk slechts een – tijdelijk? – verschijnsel van. Maar wel een verschijnsel dat misschien wel opdringeriger dan ooit dwingt tot verdere evolutie in het denken over communicatie en reputatie en die verder gaat dan technieken en tactieken.
    Ferdinand Helmann