Ondertussen…  – een periodieke blog over wat Porter Novelli Nederland leest, kijkt of luistert

Op dit moment wordt het WK Rugby 2011 gespeeld in Nieuw-Zeeland.  Na de Olympische Spelen en het WK Voetbal is dit het grootste sportevenement ter wereld. In Nederland kijken er relatief weinig mensen naar, wat niet opvallend is gezien het geringe belang ervoor (Nederland doet ook niet mee aan het WK). Vanaf de kwartfinales worden de wedstrijden op de Nederlandse tv uitgezonden en al eerder was een aantal kwalificaties live te bekijken via NOS online. Opvallend genoeg haalde de finale van het WK Rugby in 2007 bij de NOS wel relatief hoge kijkcijfers: een half miljoen.  Nu hebben er waarschijnlijk verschillende factoren meegeholpen aan dit hoge kijkcijfer destijds: eerdere uitzendingen (o.a. halve finales), het tijdstip (zaterdagavond, prime time) en aansprekende teams (Engeland vs Zuid-Afrika), maar overall blijft het kijkcijfer hoog.

Vanuit communicatie gezien is de WK Rugby 2011 finale op TV een interessante uitdaging. In het grotere plaatje is de vraag: hoe krijg je aandacht (kijkers) voor een product (finale) met een relatief lage bekendheid. Toevallig gaan Chip en Dan Heath in het boek Made to Stick op deze vraag in. Het boek – geschreven in 2007 en nog steeds actueel -  is later ook vertaald in het Nederlands als de Plakfactor. De schrijvers stellen dezelfde vraag op een iets andere manier: hoe vertel je een goed verhaal dat blijft hangen en uiteindelijk doorverteld wordt. En waaraan moet dit verhaal voldoen? In het boek wordt het voorbeeld aangehaald van sportverslaggever Roone Arledge, die in de jaren zestig de opdracht van ABC kreeg om meer kijkers te trekken voor college football. Nu werden collegefootballwedstrijden goed bekeken in de steden die daadwerkelijk meededen, maar daarbuiten niet. Arledge stelde voor om als zender niet zozeer de focus te leggen op de wedstrijd, maar op alle verhalen er omheen. En door die combinatie van alle verhalen de kijker sympathie te laten krijgen voor een van de twee teams en zodoende de wedstrijd ging/bleef kijken. Tegenwoordig is dit soort verslaggeving normaal of gaat het zelfs iets te ver (“De speler woonde in zijn jeugd in dezelfde straat als popzanger X.”), maar toentertijd was het revolutionair.

Het is nu aan de NOS om de juiste verhalen te vertellen in de aanloop naar de finale van het WK Rugby 2011 en via owned/earned media om proberen het kijkersaantal van vier jaar geleden te benaderen. Want het tijdstip is de grootste uitdaging: zondagochtend 23 oktober 2011 om 10 uur. Maar ook daar is wel een goed verhaal van te maken.

Jorrit Kreukniet is senior consultant bij Porter Novelli Nederland..



  • M Mellink

    Hoop dat de NOS dit ook leest Jorrit. Hans Brian beschikt niet over deze “verhalen” en zijn focus ligt veel te veel op het uitleggen van de regels!

  • M Mellink

    Hoop dat de NOS dit ook leest Jorrit. Hans Brian beschikt niet over deze “verhalen” en zijn focus ligt veel te veel op het uitleggen van de regels!

  • M Mellink

    Hoop dat de NOS dit ook leest Jorrit. Hans Brian beschikt niet over deze “verhalen” en zijn focus ligt veel te veel op het uitleggen van de regels!