Een van mijn favoriete bezigheden is het lezen van de krant. Met name in het weekend voelt het als ultieme luxe om van voor tot achter alle bijlagen van de krant te lezen. In de winter terug onder de warme dekens van mijn bed, in de zomer voor de deur in het zonnetje. Het openvouwen van de bijlagen, het geritsel van de pagina’s, het gladstrijken van de vouwen, daar kan geen iPad tegenop!

Genieten van het lezen van de krant

Puzzel
Je zou denken dat als het lezen van de krant onderdeel is van je werk, het plezier misschien vermindert. Niets is minder waar. Het biedt een extra dimensie, het wordt een soort puzzeltje. Je leest een interview en merkt dat de geïnterviewde onder druk toch afwijkt van de vooraf gestelde kernboodschappen. Een heel  goede journalist, verkeerde timing of een slechte voorbereiding van de geïnterviewde? Ook zie je nieuws van eerder die week uitgebreid terug komen in een reportage. Dan probeer je te achterhalen waarom juist voor dat nieuws gekozen is, daar kunnen we immers weer van leren.

Communicatienerd
Leuk om te zien is dat kranten bedacht hebben dat de verspreiding van nieuws niet alleen interessant is voor communicatienerds zoals ik, maar voor alle lezers. Zo is er Lopend vuur in de bijlage Vonk van de Volkskrant: een rubriek over hoe nieuws zich verspreidt.

Failliete schaapherder
Afgelopen weekend ging dat over schaapherder Chris Grinwis. Hoe hij het met een persbericht over een misgelopen opdracht van Natuurmonumenten schopt tot landelijke publicaties en een Twitteractie tegen Natuurmonumenten onder leiding van Frits Wester en Wouke van Scherrenburg. Dat Grinwis al tweeënhalf jaar geen contract heeft met Natuurmonumenten wordt in geen van de publicaties genoemd. Betrokken journalisten worden gevraagd hoe ze terugkijken op hun bijdrage aan de verspreiding. Opvallend daarbij is dat de krant zelfreflectie niet schuwt. Zo wordt ook Volkskrant-redacteur Michael Persson die een column schreef over de schaapherder gewoon aan de tand gevoeld.

De clou
Hoe nieuws zich verspreidt is voor mij bijna net zo spannend als een crimi. De zoektocht naar bewijzen, het horen van getuigen en als dan alle stukjes bij elkaar komen is er… de clou. De conclusie van dit Lopend vuur is dat het beeld van de zielige herder die failliet dreigt te gaan beklijft. Dat beeld is niet meer te kantelen, wat Natuurmonumenten ook zegt. In dit geval was het voor Natuurmonumenten belangrijk geweest om al vroeg in het proces informatie te delen over het ontbreken van een contract. Dan had Omroep Gelderland het nieuws waarschijnlijk een stuk minder interessant gevonden en was het vuur al snel gedoofd. Ik verheug me ondertussen alweer op aanstaande zaterdag. Benieuwd van welk lopend vuurtje ik dan weer meer kan leren.

Sophie van den Oord is consultant bij Porter Novelli Nederland.